Κινδυνεύει η ασφάλεια της Αταλάντης από τη στάση της Κυβέρνησης στο Προσφυγικό;

Έρχονται πρόσφυγες στην Αταλάντη;

5Ένα από τα ερωτήματα που απασχολεί πολλούς κατοίκους της Αταλάντης τον τελευταίο καιρό, είναι το αν θα φέρουν πρόσφυγες στην περιοχή μας και κυρίως το πότε. Δεν είναι ότι δεν τους θέλουμε ή κάτι τέτοιο, δεν έχουμε κάτι με τους ανθρώπους, απλά θέλουμε εκ των προτέρων αν θα έρθουν και πόσοι θα έρθουν, ώστε να μπορέσουμε να προετοιμαστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα και να βρούμε τον πιο κατάλληλο χώρο για την φιλοξενία τους. Εννοείται πως αν οι άνθρωποι αυτοί έρθουν σε εύλογο αριθμό και τοποθετηθούν σε κατάλληλο χώρο, κανένα πρόβλημα δεν θα έχουμε με την παρουσία και την φιλοξενία τους.

H στάση των Πολιτών

Η ασφάλεια όλων των ανθρώπων αποτελεί αξία.Σίγουρα θα θέλαμε έναν κόσμο χωρίς προβλήματα και διαμάχες αλλά αυτό που ξέρουμε όλοι μας ότι δεν γίνετε.Δεν φταίνε οι πρόσφυγες,χρειάζονται την υποστήριξή μας αλλά δεν είναι κακό να πάρουμε κάποια μέτρα προστασιας για την οικία μας ή το μαγαζί μας ακόμα και αν δεν ερθουν τελικά.Η ασφάλεια μπορεί να μεταφράζετε με πολλούς τρόπους όπως κλείδωμα πορτών στα σπίτια,αγορά συστημάτων ασφαλείας για καλύτερη προστασία,όλα αυτά είναι χρήσιμα για να έχουμε μια κοινωνία πια ασφαλή για αυτό δεν πρέπει να τα αμελήσουμε

Η στάση της Κυβέρνησης

Η Κυβέρνηση συνήθως επιλέγει να μην προειδοποιήσεις τους Δήμους και τις περιοχές που θα δεχθούν πρόσφυγες και μετανάστες, μάλλον για να γλυτώσει τις όποιες διαμαρτυρίες. Αυτό που δεν φαίνεται να γνωρίζουν και να καταλαβαίνουν (ή που προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν) είναι το γεγονός ότι δεν θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε, αλλά θέλουμε να έχουμε εμείς τον κύριο λόγο για την φιλοξενία αυτών των ανθρώπων.

Τι θέλω να πω με αυτό; Δεν είναι ότι δεν θέλουμε να έλθουν, τουλάχιστον αυτό πιστεύουν οι περισσότεροι από εμάς, αλλά θέλουμε να καθορίσουμε εμείς τον αριθμό προσφύγων και μεταναστών που μπορεί να αντέξει η περιοχή μας και το που μπορούν να φιλοξενηθούν και όχι κάποιος χαρτογιακάς από την Αθήνα που βλέπει αυτούς τους ανθρώπους σαν πρόβλημα και αριθμούς.

Η έλλειψη επικοινωνίας.

Με την τακτική της να ανακοινώνει τελεσίγραφα και ήδη ειλημμένες αποφάσεις σχετικά με το μεταναστευτικό και τις περιοχές φιλοξενίας των προσφύγων, η Κυβέρνηση το μόνο που καταφέρνει είναι στρέψει τους ντόπιους εναντίον τόσο της ίδιας όσο και αυτών των ταλαιπωρημένων ανθρώπων. Οι Έλληνες θέλουν να βοηθήσουν, πράγμα που φαίνεται και από την τεράστια αλληλεγγύη που έχουμε μέχρι στιγμής στους Πρόσφυγες. Θέλουν όμως να το κάνουν με τους δικούς τους όρους και με βάση τις δικές τους δυνάμεις και δυνατότητες και όχι αυτές που κάποιοι τύποι στη Πρωτεύουσα που ποτέ δεν έχουν περάσει από τα μέρη τους, πιστεύουν ότι έχουν. Όλα αυτά βέβαια θα τα ήξεραν οι ιθύνοντες αν επέλεγαν να επικοινωνήσουν με τις τοπικές κοινωνίες αντί να επιλέγουν την οδό του αιφνιδιασμού ξανά και ξανά.

Τι σημαίνει αυτό για την περιοχή μας;

Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι αν κάτι δεν αλλάξει στην νοοτροπία της Κυβέρνησης και μάλιστα σύντομα, μπορεί απλά μια μέρα να ξυπνήσουμε και να βρούμε έναν κέντρο φιλοξενίας μπροστά μας, σε μια περιοχή που σε καμία περίπτωση δεν θα είναι καλή για την ασφάλεια των πολιτών και των ίδιων των Προσφύγων. Με απλά λόγια, αν η περιοχή μας όντως έχει επιλεγεί για την δημιουργία κέντρου φιλοξενίας, θα είμαστε μάλλον οι τελευταίοι που θα το μάθουμε.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Οι διαμαρτυρίες και οι κινητοποιήσεις περισσότερο κακό παρά καλό θα μας κάνουν, ειδικά αν βασίζονται σε φήμες και άλλες αερολογίες και όχι επίσημα στοιχεία και ανακοινώσεις. Αυτό που μπορούμε όμως να κάνουμε, είναι να προετοιμαστούμε. Να εγκαταστήσουμε κάποιο σύστημα ασφαλείας στο σπίτι και στο μαγαζί μας, έτσι ώστε να αυξήσουμε την οχύρωση τους και να κοιμόμαστε λίγο πιο ήσυχοι. Γενικά, θα πρέπει να πάρουμε την ασφάλεια των σπιτιών και των επιχειρήσεων μας λίγο πιο σοβαρά.

Σε καμία περίπτωση δεν υπονοώ ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι εγκληματίες. Είναι όμως σίγουρα απελπισμένοι και η ταλαιπωρία την οποία θα υποστούν από την ανοργανωσιά που είναι φυσικό να προκύψει αν εγκατασταθούν εδώ προσωρινά, μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες συμπεριφορές. Ένας απελπισμένος άνθρωπος άλλωστε δεν έχει τίποτα να φοβηθεί και θα κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει χρήματα και τροφή για τον ίδιο και την οικογένεια του. Γι’ αυτό λοιπόν ας είμαστε προετοιμασμένοι και ας φροντίσουμε όσο το δυνατόν μπορούμε για την ασφάλεια μας, χωρίς όμως να προκαλούμε και ας ελπίσουμε ότι ΑΝ η Κυβέρνηση φέρει πρόσφυγες από εδώ, θα ακούσει έστω τις προτάσεις μας.

Γνωρίστε την Αταλάντη

atalanti-pastΗ Αταλάντη είναι μία πόλη συνδεδεμένη με τους μύθους και την ιστορία της Ελλάδας. Πρόκειται για μία πανάρχαια πόλη, μιας που μπορεί τα ιστορικά στοιχεία να δείχνουν ότι ιδρύθηκε την Αχαϊκή Εποχή, ωστόσο στο χώρος της έχουν βρεθεί ενδείξεις ότι κατοικούνταν από τη Νεολιθική εποχή. Η Αταλάντη σήμερα, βρίσκεται εκεί που βρισκόταν και σήμερα, στη Λοκρίδα και συγκεκριμένα στους πρόποδες του όρους Ρόδα. Ήταν ανέκαθεν το μεγαλύτερο εμπορικό και γεωργοκτηνοτροφικό κέντρο της περιοχής.

Οι μύθοι γύρω από την Αταλάντη

Η Αταλάντη λέγεται ότι ιδρύθηκε από τον Οπούντα, τον γιο του Λόκρου, ο οποίος με τη σειρά του ήταν εγγονός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας. Η Αταλάντη στην αρχαιότητα έφερε τ’ όνομα Οπούς, προς τιμήν του ιδρυτή της. Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Οπούντας συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο με 40 καράβια και τέσσερις χιλιάδες πολεμιστές. Ο πιο γνωστός από αυτούς, ήταν ο Αίαντας ο Λόκρος, ο οποίος όμως παρά τα ηρωικά του κατορθώματα, βρήκε άδοξο τέλος όταν το πλοίο που μετέφερε αυτόν και τους άνδρες του πίσω στη Λοκρίδα μετά την άλωση της Τροίας, βυθίστηκε αύτανδρο.

AtalantaΑπό τον Οπούντα ή την Αταλάντη, ήταν και ο Πάτροκλος, ο καλύτερος φίλος (κι εραστής, ίσως;) του Αχιλλέα. Ο Πάτροκλος όταν ήταν μικρός σκότωσε κατά λάθος ένα παιδί καθώς έπαιζε μαζί του. Μιας που τον βάραινε το αθώο αίμα λοιπόν, έπρεπε να φύγει από την πόλη του. Ο πατέρας του λοιπόν τον πήρε και τον πήγε στον Πηλέα, τον πατέρα του Αχίλλεα, ο οποίος και τον μεγάλωσε σαν δικό του παιδί. Κάπως έτσι, ο Πάτροκλος και ο Αχιλλέας έγιναν αχώριστοι φίλοι και η συνέχεια, είναι λίγο – πολύ γνωστή σε όλους μας.

Πέρα από τους μύθους όμως, ο Οπούντας έπαιξε σημαντικό ρόλο και στην ιστορία της περιοχής, αλλά και της Ελλάδας. Μαχητές της πόλης πολέμησαν στη μάχη των Θερμοπυλών δίπλα στον Λεωνίδα, ενώ η πόλη έλαβε μέρος και στον Πελοποννησιακό πόλεμο όπου και συμμάχησε με τη Σπάρτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Οπούντας είχε Δημοκρατικό πολίτευμα και ότι ήταν μία από τις λίγες πόλεις της Αρχαίας Ελλάδας στις οποίες δεν υπήρχε με κάποια μορφή ο θεσμός της δουλείας.

Το όνομα Αταλάντη και η προέλευση του

Ο Οπούντας αναφέρεται πρώτη φορά σαν Αταλάντη στους χρόνους του Ιουστινιανού του Ά, δηλαδή περίπου τον 14ο Αιώνα μ.Χ. Το όνομα αυτό φαίνεται πως δόθηκε από τη μυθική ηρωίδα Αταλάντη. Υπάρχουν δύο εκδοχές για τον μύθο της. Σύμφωνα με την πρώτη, ο πατέρας της ήθελε μόνο αγόρια κι έτσι μόλις γεννήθηκε την παράτησε σε μία σπηλιά. Εκεί την βρήκε μία αρκούδα η οποία και τη μεγάλωσε. Έπειτα την περιμάζεψαν κάποιοι κυνηγοί και της έμαθαν τα μυστικά του κυνηγιού. Η Αταλάντη είχε περάσει όλη της τη ζωή στη φύση κι έτσι ήταν δεινή κυνηγός, δρομέας και τοξότρια. Ο μύθος λέει πως σκότωσε τον Καλωδώνιο Κάπρο και κατάφερε έτσι να γίνει η μόνη γυναίκα αργοναύτης.

Άγιοι Θεοδώροι ΑταλάντηςΣύμφωνα με την άλλη εκδοχή του μύθου, η Αταλάντη ήταν μία δεινή και πανέμορφη αθλήτρια, η οποία δεν ήθελε με τίποτα να παντρευτεί. Λόγω της ομορφιάς της όμως, είχε πάρα πολλούς μνηστήρες. Αγανακτισμένη λοιπόν, αποφάσισε να τους βάλει ένα «στοίχημα». Ο καθένας από αυτούς θα έτρεχε σ’ έναν αγώνα μαζί της. Αν τη νικούσε, θα τον παντρευόταν. Αν ο μνηστήρας όμως έχανε, τότε η Αταλάντη θα τον σκότωνε. Πολλοί μνηστήρες δέχθηκαν το στοίχημα και όλοι χάσανε ώσπου εμφανίσθηκε ο Ιππομένης. Η Αταλάντη ήταν τόσο δεινή δρομέας, που έδινε στους μνηστήρες της ένα μικρό προβάδισμα, για να είναι λίγο δίκαιος ο αγώνας. Ο Ιππομένης όμως είχε έναν άσσο στο μανίκι του: τρία μήλα των εσπερίδων και τις συμβουλές της Αφροδίτης. Όταν τον πλησίαζε η Αταλάντη λοιπόν, αυτός έριχνε ένα μήλο προς τα πλάγια του δρόμου. Αυτή όντας σίγουρη ότι θα τον περάσει και θα κερδίσει, σταματούσε για να τα μαζέψει, αυτό όμως αποδείχθηκε μοιραίο, καθώς στο τέλος δεν πρόλαβε να τον φθάσε, με αποτέλεσμα να χάσει. Μπορεί η Αταλάντη να μην ήθελε να παντρευτεί, αλλά ερωτεύτηκε τρελά τον Ιππομένη, το ίδιο κι αυτός. Οι δύο νέοι δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν το πάθος τους και σφράγισαν το γάμο τους σ’ ένα ιερό άλσος της Ήρας. Η θεά εκνευρισμένη από την ύβρη τους, τους μεταμόρφωσε σε λιοντάρια.

Κρίνοντας από το γεγονός ότι στην είσοδο της πόλης δεσπόζει ένα υπέροχο άγαλμα που απεικονίζει την Αταλάντη σαν τοξότρια, στη περιοχή ισχύει η πρώτη εκδοχή του μύθου.